Ochłapy, Głód i Pamięć wystąpią 21 sierpnia w toruńskim NRD.
Główną cechą twórczości powstałego w 2022 zespołu Ochłapy jest różnorodność, wynikająca z różnych doświadczeń tworzących go muzyków. Spotykają się w niej współczesna muzyka poważna, jazz fusion, swobodna improwizacja, post punk i math rock. Efekt końcowy może kojarzyć się ze składami takimi jak Godspeed You! Black Emperor, Swans czy Henry Cow. Najbardziej jednak brzmią po prostu jak Ochłapy. Pierwsze poszukiwania zespołu zostały uwiecznione w 2025 na EPce Chmurka i wydanym przez Opus Elefantum albumie Strzępy, grupa jednak nie próżnuje i prezentuje również materiał tworzony z myślą o drugim, nienagranym jeszcze albumie.
Skład:
- Michał Pasternacki - gitara elektryczna
- Wiktoria Różycka – wiolonczela, syntezator
- Kacper Sikora - gitara elektryczna, bas sześciostrunowy
- Artur Iwiński - gitara basowa
- Tomasz Sękowski - perkusja
Głód to nowy warszawski zespół, którego debiutancka płyta Trzecie Słońca ukazała się nakładem Interstellar Smoke Records 6 marca tego roku. Album został nagrany "na setkę" z dodatkowymi overdubami w celu zachowania naturalnego brzmienia zespołu. Muzyka powstała w wyniku fascynacji dźwiękiem, noise rockiem, kinem i brzmieniem lat 70. Do tej pory w recenzjach i audycjach określano naszą muzykę jako: noise rock, post rock, rock progresywny, avant folk, no-wave, jazz rock, stoner, rock alternatywny, a nawet awangardowy black metal i proto-metal. Jest to głośne, eklektyczne i na swój sposób wymagające. Jeśli lubisz to i szukasz czegoś nowego, zapraszamy. Może dzięki Tobie zidentyfikujemy kolejny gatunek do wyliczanki.
Pamięć - „jesteśmy eksperymentalnym duetem działającym od 2025 roku. Naszą muzykę można umiejscowić gdzieś pomiędzy eklektyczną muzyką elektroniczną Coil, awangardowym jazzem Sun Ra i minimalizmem amerykańskim. Narzędzia, których używamy do tworzenia naszych kompozycji, obejmują saksofon sopranowy i klarnet basowy, które są przetwarzane przez efekty gitarowe, oraz syntezatory analogowe wzbogacone o noise boxy i szereg elektronicznych instrumentów. 10 kwietnia 2026 r. ukazał się nasz debiutancki album koncepcyjny Ireneo Funes, Clementine and Prospero, wydany w duchu DIY, w ręcznie składanych, numerowanych wydaniach, którego okładka nawiązuje do opowiadania Jorge Luisa Borgesa i zawiera każdorazowo odbijany linoryt przygotowany przez Małgorzatę Niewińską. Podczas koncertów wykonujemy zarówno kompozycje z ostatniego albumu, jak i nowy materiał, ale w obu przypadkach zostawiamy pole do improwizacji i eksperymentów w obrębie ustalonych struktur formalnych”.
