Płyta tygodnia

Robert Glasper – Everything's Beautiful

Obrazek tytułowy

Miałem z tym albumem trochę pod górkę… Najpierw czekał kilka miesięcy na swój czas, później uznałem, że Robert Glasper, którego cenię za poprzednie produkcje, dołączył do grona tych, którzy chcą się pogrzać w blasku wielkiego Milesa Davisa. W ten sposób album wylądował po raz kolejny na spodzie sporego stosu nowości. Postanowiłem jednak spróbować, za sprawą wspomnienia o wybornym albumie „Black Radio”. Przecież Robert Glasper żyje w alternatywnej rzeczywistości. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebował, było wsparcie Milesa Davisa. Sam jest geniuszem i nie musi korzystać ze sławy innych.

Czytając książeczkę dołączoną do albumu trudno pozbyć się wrażenia, że to kolejny zestaw remixów muzyki Milesa, którego nazwisko na okładce jest powtórzone kilkukrotnie, zajmując nawet chyba nieco więcej miejsca niż Roberta Glaspera. W części sklepów internetowych album bywa nawet opisywany jako wspólne dzieło obu muzyków.

Większość nagrań zawiera sample z nagrań Milesa Davisa, on sam otwiera płytę swoim monologiem o dość wymownym tytule „Talking Shit”. Większość sampli pochodzi z lat siedemdziesiątych. Kilka kompozycji nosi tytuł znanych utworów Milesa. Jeśli jednak oczekujecie czegoś na kształt „Panthalassy” Billa Laswella, to przygotujcie się na zupełne zaskoczenie, bowiem podstawą do stworzenia albumu „Everything's Beautiful” nie jest magiczne brzmienie trąbki mistrza, a pomysł na autorską, zwariowaną dekonstrukcję kompozycji, w dodatku raczej tych mniej znanych.

Robert Glasper sam gra niewiele, wykorzystując potencjał gościnnie występujących na płycei artystów. Wśród nich znajdziecie zarówno wielkie nazwiska, jak Stevie Wonder i John Scofield, jak i zupełnie, przynajmniej w jazzowym świecie nieznane. John Scofield pozostaje jedynym łącznikiem z realnym otoczeniem Milesa, który na płycie gra. W realizacji płyty wzięła udział rodzina Milesa, a album wydało Sony, więc z pewnością aprobata tych, którzy zajmują się, całkiem zresztą racjonalnie pośmiertną spuścizną Milesa Davisa została zapewniona.

Ten album potwierdził moje przekonanie, że Robert Glasper jest jednym z najważniejszych współczesnych muzyków. Nagrody dostaje najczęściej w kategoriach R&B, wielu uważa go za muzyka jazzowego, a on, podobnie zresztą jak Miles, gra swoje. Tworzy muzykę Roberta Glaspera, czasem nawet nie musi dotknąć żadnego instrumentu, pozostając wielkim inspiratorem, producentem, reżyserem i duchem muzycznych poczynań w studiu. Jest wizjonerem, zapewne części jego pomysłów dziś nie rozumiemy. Miles też był kilka razy w podobnej sytuacji.

Kojarzenie tego albumu z Milesem Davisem jest wielkim błędem. To absolutnie autorski projekt Roberta Glaspera, który nie potrzebuje wsparcia wielkich nazwisk na okładce. Mógłby równie dobrze wybrać któregoś z włoskich piosenkarzy z tej samej epoki, albo folklor dowolnego europejskiego kraju, czy coś zupełnie innego. Wyszłoby równie fenomenalnie.

Nigdy nie dowiemy się, jak brzmiałaby muzyka Milesa Davisa, gdyby w jakiś cudowny sposób dożył dzisiejszych czasów, mam jednak wrażenie, że podobnie do „Everything's Beautiful”, za wyjątkiem tego, że byłyby to raczej nowe kompozycje. Miles nie lubił patrzeć za siebie, zawsze był o krok przed wszystkimi. Dziś takim wyznaczaniem kierunku rozwoju twórczej muzyki zajmuje się Robert Glasper.

Ten album przeleżał na mojej półce z płytami, których jeszcze nie słuchałem niemal rok. Zastanawiam się, ile jeszcze podobnie rewelacyjnych produkcji kryje się pod setkami płyt, których zwykle słucham tylko raz. Do „Everything's Beautiful” z pewnością będę wracał.

RadioJAZZ.FM poleca!
Rafał Garszczyński
Rafal[malpa]radiojazz.fm

  1. Talking Shit
  2. Ghetto Walkin'
  3. They Can't Hold Me Down
  4. Maiysha (So Long)
  5. Violets
  6. Little Church
  7. Silence Is The Way
  8. Song For Selim
  9. Milestones
  10. I'm Leaving You
  11. Right On Brotha

Robert Glasper

Everything's Beautiful

Format: CD

Wytwórnia: Columbia / Sony

Numer: 888751578128

Robert Glasper – p, kbd,

Derrick Hodge – b,

Gościnnie:

Bilal Oliver – voc (2),

Danny Leznoff – g (3),

Illa J – voc (3),

Braylon Lacy – b (4),

Rashad Ringo Smith – perc (4),

Erykah Badu – voc, perc (4),

Burniss Earl Travis – b (5, 10),

Phonte Coleman – voc (5),

Bianca Rodriguez – back voc (5),

Nai Palm – voc (6),

Hiatus Kaiyote – band (6),

Laura Mvula – voc (7),

KING: Amber Strother, Anita Bias, Kyle Bolden, Paris Strother – (8),

Georgia Anne Muldrow – voc (9),

John Scofield – g (10),

Ledisi – voc (10),

Brandee Younger – harp (11),

Chris Rob – p, voc, Rhodes, synth (11),

Lakecia Benjamin as, ts (11),

Stevie Wonder – harm (11),

DJ Spinna – prog, perc (11).

Tagi w artykule:

Powiązane artykuły

polecane

19 października

godz: 19:00

Tubis Trio

12on14 Jazz Club

Warszawa

19 października

godz: 20:00

XVII Krokus Jazz Festiwal

Jeleniogórskie Centrum Kultury

Jelenia Góra

19 października

godz: 20:00

Conner Youngblood

BARdzo Bardzo

Warszawa

19 października

godz: 21:30

Tubis Trio

12on14 Jazz Club

Warszawa

20 października

XVII Podlasie Jazz Festiwal

Aula AWF

Biała Podlaska

20 października

PalmJazz Festival 2018

Centrum Kultury JAZOVIA

Gliwice

newsletter