Papierowy JazzPRESS
Płyta tygodnia Płyty Recenzja

Wojciech Majewski - Przemiana

Obrazek tytułowy

Działalność nagraniową Wojciecha Majewskiego śledzę dość dokładnie. Wyciągnięta jak as z rękawa kilka lat temu przez For Tune płyta Remembrance zrobiła na mnie spore wrażenie. Kiedy się ukazała, spędziłem z nią kilka wieczorów. Nagraną krótko po wydaniu Remembrance płytę Nie było lata uznałem za nieco zbyt przegadaną i w związku z tym dołączyła ona do grona tysięcy wydawnictw, do których wrócę być może za jakiś czas przy okazji przygotowywania jakiejś tematycznej audycji – monografii Wojciecha Majewskiego, zestawu jazzowych tekstów Stanisława Grochowiaka albo ciekawostek z dyskografii Stanisława Soyki. Płyty z nagraniami kompozycji Skriabina nie zrozumiałem; to nie była płyta dla mnie, dlatego w żadnym wypadku nie chciałbym, żebyście uznali, że to nie jest dobra płyta (Wojciech Majewski gra Skriabina). Znam kilka osób, które uważają, że ostatnio to jedna z najlepszych płyt z muzyką tego kompozytora. Wiem jednak, że Wojciech Majewski jest doskonałym pianistą, bowiem Przemiana to album wyborny, w dodatku w stu procentach nagrany solo, a to formuła niewybaczająca pianiście żadnego błędu.

To nie jest pierwszy album zagrany przez Wojciecha Majewskiego solo. Tak został również nagrany pięć lat temu album z muzyką Skriabina, ale jak już wspomniałem, ja wolę Wojciecha Majewskiego w nieco bardziej jazzowym wydaniu, nawet jeśli część repertuaru wcale nie ma jazzowego rodowodu – album kończy bowiem jedna kompozycja Steviego Wondera i dwie napisane przez Davida Bowiego. Moda na przypominanie twórczości Davida Bowiego trwa w najlepsze, jednak Wojciech Majewski znalazł w tym własną drogę, przypominając dwie kompozycje z nieco mniej znanych albumów artysty – I’m Deranged z albumu 1. Outside z połowy lat dziewięćdziesiątych i zapomniany utwór An Occasional Dream z 1969 roku (album David Bowie / Space Oddity, od którego zaczęła się światowa kariera Davida Bowiego). W natłoku ciekawych nowych interpretacji muzyki Davida Bowiego nie spotkałem się jeszcze z tymi kompozycjami.

Album podzielony jest logicznie na dwie części. Pierwsza, zbudowana wokół niemal najdłuższej, otwierającej płytę kompozycji Sam, składa się w większości z tematów Wojciecha Majewskiego, łączącego w swoich utworach wątki stricte jazzowe z zainteresowaniem i wiedzą na temat muzyki klasycznej. W drugiej części, złożonej z kompozycji Bowiego, Steviego Wondera, a także kilku obecnych w jazzowym świecie od pół wieku melodii filmowych i pochodzących z muzycznych przedstawień, pojawia się również utwór znany z jednej z płyt Jana Garbarka. Próbowałem rozwiązać zagadkę związaną z wyborem akurat tych utworów. Jednak oprócz opartej jedynie na własnej intuicji tezie, że to wybór kompozycji znanych Wojciechowi Majewskiemu z młodości, połączonych z inspiracjami wyniesionymi z domu, w którym muzyka z lat sześćdziesiątych musiała pojawiać się często za sprawą zainteresowań Henryka Majewskiego – ojca Wojciecha –jazzowymi standardami, nie udało mi się stworzyć innej teorii. To zresztą nie ma żadnego znaczenia, nawet jeśli Wojciech Majewski czuje się akurat z tymi utworami jakoś szczególnie związany, to w jego interpretacji są one jedynie punktem wyjścia do stworzenia na bazie każdego z nich własnych muzycznych obrazów. Cenię ten wybór jako ciekawy i zaskakujący, jednak mam wrażenie, że dowolne inne dobrze napisane melodie, jakich w jazzowym słowniku są tysiące, dałyby w wykonaniu Wojciecha Majewskiego równie ciekawy i kolorowy, momentami zaskakujący nagłymi zmianami muzycznego klimatu obraz.

Przemiana jest jak dotąd najciekawszą muzyczną propozycją Wojciecha Majewskiego. Od momentu, kiedy po raz pierwszy wysłuchałem tego albumu, wiem, że każde następne nagranie tego pianisty warte będzie najwyższej uwagi.

RadioJAZZ.FM poleca! / Rafał Garszczyński - Rafal[malpa]radiojazz.fm

  1. Sam
  2. Lato 2007
  3. Nadświadomość
  4. True Love
  5. Przemiana
  6. Sylvia
  7. Tall Tear Trees
  8. Love Light In Flight
  9. An Occasional Dream
  10. I'm Deranged

Wojciech Majewski Przemiana / Format: CD / Wytwórnia: Soliton / Data pierwszego wydania: 2020 / Numer: 5901571096902

• Wojciech Majewski – p.

Tagi w artykule:

Powiązane artykuły

polecane

newsletter

Strona JazzPRESS wykorzystuje pliki cookies. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie plików cookies, możesz w każdej chwili zablokować je, korzystając z ustawień swojej przeglądarki internetowej.

Polityka cookies i klauzula informacyjna RODO