Papierowy JazzPRESS
! News

5 płyt do których chętnie wracam: JERZY MAŁEK

Obrazek tytułowy

Jerzy Małek jest trębaczem, kompozytorem, producentem muzycznym, animatorem kultury i wykładowcą akademickim (Akademia Muzyczna w Gdańsku, Uniwersytet Fryderyka Chopina w Warszawie). Współpracował z wieloma wybitnymi postaciami polskiego i światowego jazzu, między innymi z Januszem Muniakiem, Tomaszem Szukalskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Marią Schneider, Billym Harperem i Garym Bartzem. Od ponad 20 lat tworzy i nagrywa muzykę autorską. Jego najnowszy album Black Sheep jest ósmą płytą firmowaną nazwiskiem trębacza.

Dla naszych słuchaczy wybrał pięć płyt do których chętnie wraca.

[opisy albumów od Redakcji]


Miles Davis ESP

Miles Davis ESP.jpeg

Pierwsza płyta, drugiego Wielkiego Kwintwtu Milesa Davisa. Hancock, Shorter, Williams i Carter. Album został nagrany i ukazał się w roku 1965.


John Coltrane Plays The Blues

John Coltrane Plays The Blues.jpg

Album ukazał się w 1962 roku, kiedy Coltrane nagrywał już dla innych wytwórni i powstał z odrzutów z sesji na której nagrał My Favorite Things. Nigdy nie został zaakceptowany jako wydawnictwo przez jego autora. Być może ta płyta to najlepszy nieprzeznaczony do publikacji materiał jaki kiedykolwiek postanowiono wydać… (Fragment recenzji Rafała Garszczyńskiego)


Jackie McLean Let The Freedom Ring

Jackie McLean Let The Freedom Ring.jpg

Płyta uznawana za jeden z najlepszy albumów saksofonisty, zawiera trzy oryginalne kompozycje lidera oraz I'll Keep Loving You Buda Powella, była pierwszą "przymiarką" McLeana do freejazzowego grania.


Brad Mehldau Finding Gabriel

Brad Mehldau       Finding Gabriel.jpg

Nagrodzony Grammy 2019 za najlepszy album roku Finding Gabriel jest - jak wspomina sam artysta, owocem dogłębnego studiowania Bibli. Nagrywany przez niemal 18 miesięcy. W sesji wzięli udział m.in. Ambrose Akinmusire, Kurt Elling, Joel Frahm. Płyta niewątpliwie niezwykła, choć niełatwa.


Lester Bowie Serious Fun

Lester Bowie Serious Fun.jpg

Serious Fun to pierwszy album Lestera Bowie'go nagrany dla japońskiej wytwórni DIW label, a zarazem czwarty w dyskografii prowadzonego przez trębacza zespołu Brass Fantasy z udziałem Vincenta Chanceya, Franka Lacy'ego, Steve'a Turre, E. J. Allena, Geralda Brezela, Stantona Davisa, Boba Stewarta, Kena Crutchfielda, Vinnie'ego Johnsona oraz Famoudou Don Moye'a.

Tagi w artykule:

Powiązane artykuły

polecane

newsletter

Strona JazzPRESS wykorzystuje pliki cookies. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie plików cookies, możesz w każdej chwili zablokować je, korzystając z ustawień swojej przeglądarki internetowej.

Polityka cookies i klauzula informacyjna RODO