Papierowy JazzPRESS
wrzesień

7 września

1914 - urodził się pianista Graeme Bell. Jeden z największych popularyzatorów jazzu w Australii. Z wybranej dyskografii muzyka: Graeme Bell And His Australian Jazz Band (1949), Paris’48 (1983). Zmarł 13 czerwca 2012 roku.

1922 - urodził się trębacz, kompozytor i pedagog Joe Newman. Kontakt z muzyką rozpoczął jako lider szkolnego zespołu, by już w 1941 r. dołączyć w roli trębacza do orkiestry Lionela Hamptona. Po upływie dwóch lat związał się z big bandem Counta Basiego. Na przełomie lat 40 i 50 grał w grupach, którym przewodzili Illinois Jaquet i J.C. Heard. Prowadził także własne zespoły. W 1952 roku powrócił do big bandu Counta Basiego, z którym grał do 1961 r. Koncertował również z zespołami Benny’ego Goodmana i Hamptona. Ten styl utrzymywał w latach 80-tych i na początku lat 90-tych. Zmarł 4 lipca 1992 roku.

1930 - urodził się saksofonista i kompozytor Sonny Rollins. W wieku 9 lat pobierał naukę gry na fortepianie, a w wieku 11 gry na fortepianie. Już w szkole założył własną grupę, do której zaprosił Jackie McLeana, Kenne’ego Drew, i Arta Taylora. W 1944 roku grał na saksofonie altowym, lecz trzy lata później wybrał saksofon tenorowy. W 1948 roku dokonał pierwszej sesji nagraniowej z wokalistą Babsem Gonzalezem. Niebawem nagrywał z Budem Powellem, Charliem Parkerem, Maxem Roachem, Fatsem Navarro i J. J. Johnsonem. Jego nowoczesne podejście do bebopu zjednało mu wielu entuzjastów i było doskonałą rekomendacją u innych prekursorów modern jazzu, jak np. Milesa Davisa, Arta Blakeya. W styczniu 1956 roku wszedł do kwintetu Clifforda Browna i Maxa Roacha w miejsce tenorzysty Harolda Langa. Potem też zaczął kierować własnymi zespołami. W 1956 roku dla Prestige Records nagrał album Tenor Madness z sekcją rytmiczną z zespołu Coltrane’a: Paulem Chambersem i Phillym Joe Jonesem. Tego samego roku w kwietniu nagrał rewelacyjny album Saxophone Colossus (płyta była prezentowana w majowym numerze JazzPRESS). Kolejne nagrania, jak St. Thomas, Blue 7, Wagon Wheels, Valse Hot, czy Way Out West iThe Freedom Suite osiągnęły status klasycznych płyt. W latach 1965-1967 koncertowal w Europie z miejscowymi sekcjami rytmicznymi. Artysta dla wzbogacenia własnego postrzegania jazzu i poszerzenia go zainteresował się muzyką etniczną oraz studiami w Indiach i Japonii (1968-1971). Koncertował w ramach Milestone All Stars z zespołem złożonym z gwiazd takiego formatu, jak McCoy Tyner, Ron Carter i Al Foster. Rozgoryczony brakiem komercyjnego sukcesu odrzucał oferty klubowe koncentrując się wyłącznie na prestiżowych festiwalach. 1985 rok był początkiem nowego etapu w jego karierze muzycznej, kiedy to w Museum Of Modern Art nagrał bez sekcji rytmicznej album The Solo Album. Theodore Walter Rollins jest niewątpliwie jednym z najwybitniejszych saksofonistów i twórców jazzu. W 1983 został laureatem NEA Jazz Masters Award, zaś w 2007 otrzymał nagrodę Polar Music Prize. W czerwcu 2006 r. Rollins został wprowadzony do Academy of Achievement. Takie kompozycje, jak „St. Thomas”, „Oleo”, „Doxy”, czy „Airegin”, stały się standardami jazzowymi.

1936 - urodził się gitarzysta i piosenkarz Buddy Holly (właściewie Charles Hardin Holley). Był jednym z wielu muzycznych wzorców dla Jimiego Hendrixa. Choć jego kariera trwała zaledwie 18 miesięcy, to wywarł trwały wpływ na muzykę rockową stając się jedną z największych legend tej muzyki. Dostrzegł artystyczny potencjał w rock and rollu. Eksperymentował z instrumentarium, brzmieniem i nastrojem. Pod tym względem wyprzedził epokę na całe dziesięciolecie, stając się prototypem progresywnego rockmana. Buddy Holly stworzył zespół The Crickets w składzie: Buddy Holly (śpiew, gitara), Jerry Allison (perkusja), Joe Mauldin (kontrabas) i Niki Sullivan (gitara). W 1986 Buddy Holly został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Zginął w wypadku lotniczym 3 lutego 1959 roku. Dzień jego śmierci przeszedł do historii jako The Day the Music Died za sprawą słynnego songu Dona McLeana „American Pie” nagranego w 1971 r. W tym samym wypadku zginął także Ritchie Valens.

1957 - urodził się basista i kompozytor Anders Jormin. W połowie lat 80. rozpoczął współpracę z Bobo Stensonem, dzięki czemu na początku następnej dekady grał z Charlesem Lloydem, a później także z Tomaszem Stańką (Matka Joanna - 1994, Leosia - 1996, From the Green Hill - 1998). Grał także z takimi muzykami, jak: Elvin Jones, Don Cherry, Lee Konitz, Joe Henderson, Paul Motian, Norma Winstone, Mike Manieri, Mats Gustafsson, Albert Mangelsdorff, Dino Saluzzi czy Kenny Wheeler. Ma w dorobku kilka płyt jako lider oraz kilkanaście jako sideman.

polecane

27 czerwca

Lado w Mieście ma 10 lat

Plac Zabaw nad Wisłą

Warszawa

27 czerwca

Swingujące trójmiasto

Muzeum Miasta Sopotu

Sopot

28 czerwca

Summer Jazz Festiwal w Krakowie

Festiwal

Kraków

01 lipca

Vertigo Summer Jazz Festival

Festiwal

Wrocław

06 lipca

Jazz na Starówce 2019

Rynek Stare Miasta

Warszawa

11 lipca

12. Letnia Akademia Jazzu (karnet)

Klub Wytwórnia

Łódź

newsletter

Strona JazzPRESS wykorzystuje pliki cookies. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie plików cookies, możesz w każdej chwili zablokować je, korzystając z ustawień swojej przeglądarki internetowej.

Polityka cookies i klauzula informacyjna RODO