Papierowy JazzPRESS
Płyta tygodnia

Allen Toussaint – „The Bright Mississippi”

Obrazek tytułowy

Trudno powiedzieć, co robi większe wrażenie; muzycy których Allen Toussaint zaangażował w swój najnowszy projekt czy dobór kompozycji z katalogu dawnych mistrzów. Przynajmniej efekt muzyczny nie pozostawia wątpliwości. Najnowszy album legendy nowo orleańskiego fortepianu jest pełen świeżej energii, muzycznej swady i dowcipu, a co najważniejsze, w wysmakowany sposób celebruje swoją tradycję.

 Już w pierwszej „Egipskiej Fantazji” Sidneya Becheta klarnecista Don Byron śpiewną nutą zaprasza nas na przyjacielskie spotkanie i rozpoczyna rozluźniające bujanie. Atmosferę kameralnej zabawy kontynuuje gościnnie występujący Brad Mehldau w „Winin’ Boy Blues” (cytując jednocześnie „Walc As-dur” Chopina) Jellego Roll Mortana – niespieszny dialog z Toussaintem brzmi jak przewrotna anegdota. Trębacz Nicholas Payton to z kolei zdecydowanie największy dowcipniś w tym towarzystwie - nieustannie zachwyca wdzięcznym tonem i melodyką knajpiarskiej zgrywy. Pod koniec wysłuchamy „Day Dream”, fortepianowo-saksofonową balladę z Joshua Redmanem, która świetnie kontrapunktuje wcześniejsze nastroje i zachęca do kolejnego odsłuchania.

Największy wpływ obok Toussainta na koncepcję albumu miał producent Joe Henry. To dzięki jego zaangażowaniu udało się zaprosić tak znamienitych muzyków. Brzmienie, które osiągnął jest staromodne i eleganckie, a aranże oryginalne i zaskakujące. Słuchając tej sesji natychmiast wyczuwamy swobodę z jaką powstawała. Radość jaka towarzyszyła temu wspólnemu muzykowaniu wymyka się do słuchacza w co drugim takcie. Aż trudno uwierzyć, że te wszystkie faktury powstały w studiu a nie tuż obok nas, na drewnianym ganku z widokiem na leniwe meandry Mississippi.

Allen Toussaint pozostaje oczywiście niekwestionowanym liderem. To jego erudycja i elastyczność spinają tę muzykę i nadają jej witalny pęd. Blues, r’n’b, funk i jazz – wszystkie miłości Toussainta, które nigdy nie opuściły jego serca, w cudownie demokratyczny sposób łączą się i mienią piękną barwą. Bez niepotrzebnych napięć i efektownych dixielandowskich galopad. Oszczędność gry i niebanalny akompaniament. Życiowa mądrość i wykonawcza dojrzałość. No i ta figlarna fraza płynąca z dziecięcej wręcz wyobraźni. To wszystko sprawia, że świat jest lepszy, ale Toussaint, jeśli wierzyć, Van Dayke Parksowi, pozostaje „największym żyjącym pianistą, o którym nie wie nikt”.

„The Bright Mississippi”

Allen Toussaint – fortepian, wokal
Don Byron – klarnet
Marc Ribot – gitara akustyczna
Nicholas Payton – trąbka
David Piltch – bas
Jay Bellerose – perkusja, bębny
Brad Mehldau – fortepian
Joshua Redman – saksofon tenorowy

Tagi w artykule:

Powiązane artykuły

polecane

16 kwietnia

Międzynarodowy Festiwal Starzy i Młodzi, czyli jazz w Krakowie

Festiwal

Kraków

18 kwietnia

godz: 19:00

The New Standard Trio: Saft / Swallow / Previte

12on14 Jazz Club

Warszawa

18 kwietnia

godz: 21:30

The New Standard Trio: Saft / Swallow / Previte

12on14 Jazz Club

Warszawa

23 kwietnia

godz: 19:00

Mistrzowie Polskiego Jazzu: Tomasz Szukalski

PROM Kultury Saska Kępa

Warszawa

23 kwietnia

godz: 19:00

Budzimy Jazzem: aukcja i koncert charytatywny

Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego

Warszawa

23 kwietnia

godz: 19:00

11. LUBLIN JAZZ FESTIWAL

newsletter

Strona JazzPRESS wykorzystuje pliki cookies. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie plików cookies, możesz w każdej chwili zablokować je, korzystając z ustawień swojej przeglądarki internetowej.

Polityka cookies i klauzula informacyjna RODO