(ECM Records, 2025)

Tych tytanów jazzu w oszczędnym, ale jakże satysfakcjonującym wydaniu (tj. w duecie), po raz pierwszy oklaskiwałem w 2021 roku podczas Jazz Jamboree. Obecnie, po odsłuchu omawianej tu płyty, moje dłonie ponownie składają się do oklasków. Nikogo nie zdziwi, gdy napiszę, że panowie Scofield i Holland – obaj tak doświadczeni, że nie wypada o tym wspominać – nagrali krążek najwyżej próby. Memories of Home, czyli „wspomnienia o domu” faktycznie tchną tutaj amerykańskością. Jazz łączy się z nutami bluesa, ale i klimatyczną americaną – podobnie jak kiedyś na płycie Pata Metheny’ego i Charliego Hadena (Beyond the Missouri Sky, 1996). Te dwa oddalone niemal o 30 lat projekty łączy ponadto poczucie absolutnej synchronizacji dwóch muzyków.

Warto po tę płytę sięgnąć po to, by posłuchać, jak fantastycznie uzupełniają się Scofield i Holland, ale i po prostu doświadczyć tej specyficznej alchemii, która może wystąpić w muzyce improwizowanej. Nie będzie przesady, gdy powiem, że gra tych dwóch mistrzów stanowi jeden muzyczny organizm. To, w jaki sposób muzycy oferują sobie przestrzeń, ale i wzajemnie sobie sekundują, zachowując przy tym swoje cechy charakterystyczne, to żywy przykład zwycięstwakolektywnej sztuki nad ego poszczególnych artystów.

Materią kompozycyjną są utwory z repertuaru zarówno Scofielda, jak i Hollanda, które z racji przyjętej tu formuły zachwycają kameralnością brzmienia, ukazując kompozytorsko-wykonawczą wrażliwość i dosłownie wciągając słuchacza w krainę łagodności (choć nie brakuje tu rytmicznej energii). Utwór tytułowy, zarejestrowany jako ostatni na płycie, to piękne podsumowanie zarówno albumu – jak i tego wyjątkowego projektu. Warto, a wręcz należy posłuchać.

Wojciech Sobczak