(Dux & V Records, 2025)

Wojciech Karolak swoim odejściem „osierocił” nie tylko kolegów, z którymi umówił się na sesję nagraniową, ale i całe rzesze słuchaczy. Karolak Songbook to konsolacja zarówno dla wspomnianych partnerów-jazzmanów, jak i wszystkich pozostałych admiratorów twórczości organisty i pianisty. Panowie Baron (saksofon), Dąbrowski (perkusja) i Oleszkiewicz (kontrabas) w obliczu śmierci nieodżałowanego Karolaka szczęśliwie postanowili nie składać broni i dokończyć projekt. Szczególne w tym kontekście miejsce za klawiaturą fortepianu zajął Bogusław Kaczmar, którego gra została oceniona przez ww. ansambl jako najbardziej zbliżona do stylu Wojciecha Karolaka.

Przyznać należy, że omawiany tu krążek godnie upamiętnia tytułowego bohatera. To pełnokrwisty jazzowy mainstream, bez kokieterii i taniej nostalgii. Zamiast gatunkowych standardów (jak planowali pierwotnie muzycy) otrzymujemy tu (zgodnie z nazwą wydawnictwa) utwory, które wyszły spod palców Karolaka. Przyznać należy, że płyta z sukcesem upamiętnia tego artystę również jako zdolnego kompozytora. Utwór Byle jak może mieć w tym kontekście szczególne znaczenie, gdyż była to pierwsza piosenka, którą Wojciech Karolak napisał ze swoją żoną Marią Czubaszek dla… Andrzeja Dąbrowskiego. Tym razem jednak nie uświadczymy wokalnych występów obdarowanego, który na omawianym tu krążku pełni wyłącznie rolę bębniarza (i robi to z typową dla siebie klasą!).

Czytałem gdzieś, że po raz ostatni występuje tu na fotelu perkusisty. W tym samym tekście spotkałem się też z określeniem, że Karolak Songbook to ostatni hołd przyjaciół dla Karolaka. Mam nadzieję (w imieniu jazzfanów), że obie zapowiedzi się nie sprawdzą. Chcemy więcej!

Wojciech Sobczak